PW podsumowuje obecność na Forum Ekonomicznym w Karpaczu

Dobiegło końca XXXV Forum Ekonomiczne w Karpaczu, na którym Politechnika Warszawska po raz pierwszy w historii miała własną strefę. Program merytoryczny zaproponowany przez Uczelnię przyciągnął liczną publiczność, mimo 30 równolegle toczących się dyskusji w pozostałych przestrzeniach centrum konferencyjnego.

Zaistnienie w świadomości uczestników Forum nie jest łatwym zadaniem dla debiutantów, szczególnie wobec setek propozycji partnerów o ugruntowanej pozycji w Karpaczu. Dlatego tym bardziej cieszy sukces Politechniki Warszawskiej w roli gospodarza nowej strefy. Jest on efektem ciekawej oferty programowej – mocnych merytorycznie dyskusji przy ograniczonej liczbie rozmówców, co umożliwiło wchodzenie w głąb tematyki, a nie tylko zaznaczenie stanowisk panelistów. 

Eksperckie debaty o przyszłości w świecie AI

W programie Strefy PW znalazł się cykl rozmów „AI Disaster Stories: From Failure To Fix”, którego celem było pokazanie, jak niwelować błędy popełniane przez sztuczną inteligencję w realiach biznesowych. Moderatorami 5 rozmów byli pracownicy Centrum Wiarygodnej Sztucznej Inteligencji, które na Politechnice Warszawskiej prowadzi prof. Przemysław Biecek.

Dyskusję „Gwiezdne halucynacje: AI w technologiach kosmicznych, gdzie błąd kosztuje miliony” poprowadziła dr Agata Wijata. Jej gośćmi byli: dr hab. Jakub Nalepa, główny ekspert naukowy ds. AI w KP Labs, dr Mikołaj Podgórski, COO firmy Scanway oraz Maciej Myśliwiec, dyrektor Centrum Ekosystemu Kosmicznego SGH. Rozmówcy przywoływali przykłady kosztownych błędów AI, podkreślając jednak, jak wiele nieudanych kosmicznych eksperymentów zależało od błędów ludzkich.

Wiele emocji wzbudziła rozmowa „Agenci AI nie muszą spać. Nowi, lepsi pracownicy przyszłości?”, do której dr Tomasz Steifer zaprosił: dr. Bartosza Naskręckiego, prodziekana ds. rozwoju i współpracy międzynarodowej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, dr. Mikołaja Mroszczaka, lidera transformacji AI w Centralnym Ośrodku Informatyki, dr. Daniela Grzonkę, prodziekana ds. kształcenia na Wydziale Informatyki i Matematyki Politechniki Krakowskiej oraz Przemysława „Psyho” Dębiaka, niezależnego eksperta, znanego jako „jedyny człowiek na świecie, który wygrał z AI” w prestiżowym konkursie AtCoder. Psyho, który od lat należy do światowej czołówki programistów algorytmicznych i maratońskich, nie pozostawiał złudzeń, że jesteśmy na etapie światowego wyścigu zbrojeń w AI i niewiele zasobów poświęca się scenariuszom awaryjnym gwarantującym bezpieczeństwo danych. Paneliści podawali wiele przykładów ludzi, którzy „oddali modelom większość życiowej decyzyjności”, oraz wynikających z tego konsekwencji.

Obraz (old)

Do dyskusji „Po pierwsze nie szkodzić: czy AI jest gotowa na autonomizację procesów biomedycznych?” jej moderator Bartłomiej Sobieski zaprosił: Piotra Welenca, dyrektora Centrum Audytu i Certyfikacji fundacji Healthcare Poland, prof. dr. hab. Kamila Jonaka, dziekana Wydziału Matematyki i Informatyki Technicznej Politechniki Lubelskiej oraz Macieja Wysockiego, CEO firmy BioCam.ai. W dyskusji padały głosy, że nie ma innej drogi niż AI, ale musi ona być poddana kontroli, audytom i procedurom, a jej rozwój i implementacja musi angażować naukę i wiarygodny biznes. 

Rozmowa „Zarząd vs algorytm: kto zapłaci za halucynacje i błędy AI w finansach?” prowadzona przez dr. Kamila Książka zgromadziła najliczniejszą publiczność. Wzięli w niej udział: Anna Gomola, Associate Director w UBS i asystentka badawcza na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie, Aleksandra Tomaszewska, dyrektor Departamentu Badań i Innowacji Ministerstwa Cyfryzacji, Zbigniew Makowski, ekspert w doradztwie podatkowym, dr Tadeusz Białek, prezes Związku Banków Polskich oraz Tomasz Mironczuk, wiceprezes zarządu Banku Ochrony Środowiska. Eksperci zgodzili się, że na tym etapie nie oddaliby zarządzania swoimi finansami autonomicznym modelom sztucznej inteligencji. Pokazywali również, do czego takie decyzje mogą prowadzić zarówno w firmach, jak i w budżetach osobistych.

Równie ciekawą rozmowę „AI dla obronności i cyberbezpieczeństwa: czy jesteśmy w stanie zapanować nad technologiami dual use?” poprowadził dr hab. Kacper Gradoń, a jego gośćmi byli: Wojciech Nowakowski, dyrektor biura ds. cyberbezpieczeństwa Orlen S.A., dr Anna Felkner, dyrektor Pionu Badań i Rozwoju Cyberbezpieczeństwa NASK oraz Paweł Kuźmiak, partner zarządzający w Kancelarii DSK. Tutaj  także wybrzmiała daleko idąca ostrożność wobec swobodnego korzystania z modeli AI. Częstotliwość cyberataków, jakich doświadczają instytucje, duże firmy i infrastruktura krytyczna, omawianych przez panelistów, zrobiła na publiczności duże wrażenie. To, że nie czytamy o nich w mediach zbyt często, jest zasługą sztabu niewidzialnych cyber ekspertów działających „na zapleczu”.

Obraz (old)

Dyskusje dotyczące strategicznych kierunków rozwoju Polski

Pierwsza z dyskusji dotyczących rozwoju naszego kraju – „Kosmiczna suwerenność: czy Polska jest na nią gotowa” – moderowana przez dr. Piotra Dardzińskiego, dyrektora Centrum Innowacji PW, była błyskotliwą wymianą zdań pomiędzy: Maciejem Misiurą, wiceprezesem zarządu Creotech Instruments, Rafałem Kowalczykiem, dyrektorem Public Affairs CloudFerro, dr. Jędrzejem Kowalewskim, prezesem zarządu firmy Scanway oraz Aleksandrem Szaleckim, inwestorem i prezesem spółki Stratego. Rozmówcy pokazywali niezwykły rozwój polskich kompetencji kosmicznych, mimo że jako kraj nie mamy sumy doświadczeń, na jakich opierają się państwa o zaawansowanych sektorach technologii kosmicznych. Jego symbolem jest m.in. rekordowe zwiększenie polskiej składki do Europejskiej Agencji Kosmicznej na lata 2026-2028 do poziomu blisko 550 mln euro na programy opcjonalne ESA. 

Drugą dyskusję „Mikroelektronika: czas wykorzystać własne kompetencje” poprowadził Michał Dżoga, współzałożyciel Grupy BearLake oraz były Country Manager Intela w Polsce. Jego goście – prof. Adam Woźniak, prorektor ds. rozwoju Politechniki Warszawskiej, Michał Gwizda, partner zarządzający CRIDO, Piotr Perlin, profesor Instytutu Wysokich Ciśnień PAN oraz Mariusz Wielec, dyrektor CEZAMATU – krok po kroku pokazywali krajowe zasoby, dzięki którym możliwe jest stworzenie mocnego sektora mikroelektronicznego w Polsce. Tym, czego brakuje, są: konkretna rządowa strategia, decyzje trwające dłużej niż polityczna kadencja oraz zaangażowanie finansowe państwa, które pozwoliłoby dokończyć takie inwestycje, jak politechniczny CEZAMAT, którego infrastruktura jest dziś warta ok. 1,5 mld zł. Jak policzono podczas rozmowy, drugie 1,5 mld pozwoliłoby na uruchomienie produkcji układów np. na potrzeby bezpieczeństwa państwa.

Dziękujemy wszystkim, którzy byli z nami w Karpaczu. Do zobaczenia za rok – sądząc po obecnym tempie zmian technologicznych, będzie to już zupełnie inna rzeczywistość.