Zrozumienie, jak nanokryształy tworzą uporządkowane struktury, jest kluczowe do projektowania nowoczesnych materiałów. Proces ten jest jednak złożony, bo zależy od wielu jednoczesnych zjawisk fizycznych i chemicznych. W prezentowanej pracy naukowcy zbadali, jak organiczna otoczka nanokryształów tlenku cynku (ZnO NCs) wpływa na ich wzajemne oddziaływania i na to, jakie filmy tworzą one na powierzchni woda–powietrze. Analizowano przede wszystkim dwa czynniki: rodzaj grupy kotwiczącej oraz długość łańcucha organicznego stosowanego ligandu. Wykazano, że dłuższe ligandy ułatwiają „wplatanie się” otoczek sąsiednich NCs, co wzmacnia ich wzajemne przyciąganie i prowadzi do powstawania sztywniejszych, bardziej odpornych na odkształcenia filmów. Krótsze ligandy tworzą natomiast bardziej zwartą otoczkę, która ogranicza takie oddziaływania, przez co powstające filmy są bardziej elastyczne. Wyniki te pokazują, że odpowiedni dobór ligandów pozwala kontrolować sposób samoorganizacji nanocząstek i dostosowywać właściwości nowych materiałów do konkretnych zastosowań.