Niekoherentna fotoprodukcja 𝐽/ψ w ultraperyferyjnych zderzeniach ciężkich jąder pozwala badać lokalne i zmieniające się struktury gluonów w jądrze. 

Niekoherentna fotoprodukcja 𝐽/ψ w ultraperyferyjnych zderzeniach ciężkich jąder pozwala na badanie z dużą czułością lokalnych i fluktuujących struktur gluonów w ciężkich jądrach. To doniesienie opisuje pierwszy pomiar zależności tego procesu od energii fotonu i nukleonu (W_γN) w zderzeniach PbPb przy energii 5,02 TeV, używając danych z eksperymentu CMS o zintegrowanej luminancji 1,52 nb⁻¹. Pomiar obejmuje zakres energii W_γN od około 40 do 400 GeV i bada gluony o bardzo małym ułamku pędu nukleonu x (do 6,5 × 10⁻⁵). W porównaniu do przewidywań bez efektów jądrowych, zmierzone przekroje czynne są bardziej tłumione przy niskim x. Stosunek fotoprodukcji niekoherentnej do koherentnej pozostaje prawie stały, co oznacza, że nie osiągnięto tzw. limitu czarnej tarczy. Artykuł  przedstawia krytyczne spojrzenie na ewolucję struktur gluonów w jądrze w zależności od x i pokazuje, że potrzebne są dalsze udoskonalenia modeli teoretycznych uwzględniających efekt cieniowania w jądrze i nasycenie gluonów.