English versionWystąpienie Rektora - Gmach Główny
Wystąpienie Rektora podczas inauguracji roku akademickiego 2008/2009 w dniu 1 października 2008 r.
Panie Prezydencie,
Panie Premierze,
Pani Minister,
Szanowni Państwo, droga młodzieży,
Inauguracją roku akademickiego 2008/2009 Politechnika Warszawska w sposób uroczysty i podniosły rozpoczyna pierwszy rok 47 kadencji władz akademickich i 94 rok nieprzerwanej działalności od pamiętnego otwarcia Uczelni w roku 1915 pod obecną nazwą i z polskim językiem wykładowym. W tym roku mija 110 lat od utworzenia Warszawskiego Instytutu Politechnicznego, dla którego – staraniem i nakładem finansowym społeczeństwa polskiego – na przełomie XIX i XX wieku wybudowano ten wspaniały gmach i inne obiekty położone w dzisiejszym kampusie centralnym. Początki Politechniki sięgają czasów dużo wcześniejszych. Dnia 4 stycznia 1826 roku w Pałacu Kazimierzowskim Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego miało miejsce otwarcie Szkoły Przygotowawczej do Instytutu Politechnicznego – piątej, po istniejących już w Paryżu, Wiedniu, Pradze i Karlsruhe – politechnice europejskiej. Podczas tego otwarcia, założyciel Szkoły, uczony i organizator edukacji, Stanisław Staszic, powiedział:
Instytut Politechniczny jest skoncentrowanym zbiorem wszystkich już odkrytych i jeszcze odkryć się mających środków, jakie umiejętności matematyczne i fizyczne podają działaniom i doskonaleniu się przemysłu narodów. Jest wielkim muzeum skupionych wynalazków ze wszystkich ludów oświeconych, modelów, wzorów, narzędzi, machin, już do użycia gotowych. Zgoła taki instytut jest wielką praktyczną szkołą, która naukom i umiejętnościom nadaje cele i w której pewniej, gruntowniej ustalają się działania władz umysłowych, w której posiadający umiejętności znajdą naukę, jak ich używać ku własnemu i publicznemu użytkowi.
Jakże aktualne są te słowa dziś, w dobie poszukiwań nowej formuły uniwersytetu technicznego, adekwatnej do współczesnych potrzeb i wyzwań globalnej cywilizacji.
W ciągu całej swej burzliwej historii, odzwierciedlającej dramatyczne dzieje narodu polskiego ostatnich 200 lat, nawet w okresie okupacji hitlerowskiej, Politechnika Warszawska nie odstąpiła od misji nakreślonej przez Staszica. Dodała do niej wrażliwość społeczną i powinności patriotyczne, stając się ośrodkiem nie tylko edukacji, ale też kultury i pamięci narodowej. Znaki pamięci widnieją wszędzie wokół nas, na murach tej Uczelni.
Szanując historię i tradycje, dzisiejsza Politechnika Warszawska zdecydowanie patrzy w przyszłość. Zmienia się, dostosowując strukturę organizacyjną do zadań, a ofertę kształcenia do potrzeb zmieniającego się rynku pracy. Stawia na badania naukowe jako podstawę nowoczesnego kształcenia inżynierów oraz klucz do innowacji w gospodarce. Dba o jakość kształcenia, zapewniając studentom udział w procesach jej zapewnienia i oceny. Rozwija ideę kształcenia ustawicznego przez całe życie – od zabawy w naukę dla dzieci i młodzieży szkolnej, poprzez doskonalenie zawodowe czynnych inżynierów do wykładów Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Ponad 30 tys. studentów, 1000 doktorantów, 2,5 tys. nauczycieli akademickich, 19 wydziałów, 27 kierunków studiów, ponad 3300 publikacji naukowych w roku, I miejsce w rankingu Miesięcznika „Perspektywy” na najlepszą uczelnię techniczną w Polsce. To Politechnika Warszawska 2008 roku.
Ten rok przejdzie do historii Uczelni. Oto w dniu dzisiejszym swój pierwszy rok akademicki rozpoczynają dwa nowe wydziały – Wydział Administracji i Nauk Społecznych oraz Wydział Zarządzania. Powstanie odrębnych jednostek podstawowych jest ukoronowaniem wieloletnich dążeń obydwu środowisk akademickich i świadczy o ich osiągnięciach i aspiracjach. Te istotne zmiany organizacyjne zostały wprowadzone w ramach szerszej, określonej przez Senat strategii rozwoju kształcenia i badań naukowych w zakresie ekonomii, zarządzania i administracji. Nowy Wydział Zarządzania Politechniki Warszawskiej powinien stanowić zaplecze intelektualne mechanizmów komercjalizacji wyników badań oraz inicjatyw przedsiębiorczości akademickiej, za które to mechanizmy – zgodnie z wizją uniwersytetu III generacji – uczelnia musi wziąć przynajmniej częściową odpowiedzialność. Obydwa nowe wydziały oraz istniejąca, prestiżowa Szkoła Biznesu mają szansę stworzyć bardzo silny naukowo i spójny makro-obszar Uczelni, pod dotychczasową nazwą i z dotychczasową międzynarodową marką. Warto przypomnieć, że w ostatnim rankingu TOP MBA, program Szkoły został sklasyfikowany na 25 miejscu w Europie.
Szanowni Państwo,
Nową kadencję rozpoczynamy ze świadomością wyzwań, które stoją przed nami i dotyczą wszystkich obszarów naszej działalności. Ta kadencja jest szczególna, bowiem prawie w całości pokrywa się z budżetem Unii Europejskiej na lata 2007-2013, który przed Polską, a w szczególności przed uczelniami, otwiera wyjątkową szansę pozyskania znaczących środków strukturalnych, przede wszystkim na cele inwestycyjne. Te środki są nam najbardziej potrzebne. Infrastruktura szkolnictwa wyższego wymaga pilnych remontów i modernizacji. Potrzebne są też nowe obiekty o wysokim standardzie, jeśli poważnie myślimy o przyjęciu na studia większej niż dotychczas liczby studentów i uczonych zagranicznych. Specjalnej troski wymagają obiekty zabytkowe, jak ta bezcenna Aula, której dawny blask przywracamy z pietyzmem centymetr po centymetrze.
Największym wyzwaniem stojącym przed Politechniką Warszawską jest zrealizowanie przygotowanego w latach 2005-2008 planu inwestycyjnego o wartości kilkuset milionów złotych. W ramach tego planu najbardziej zaawansowane są przygotowania do budowy Gmachu Wydziału Matematyki i Nauk Informacyjnych, w całości finansowanej ze środków unijnych.
Politechnika Warszawska jest inicjatorem i koordynatorem projektu budowy gmachu Centrum Zaawansowanych Technologii Materiałowych CEZAMAT – nowoczesnego kompleksu laboratoryjnego o wartości 100 mln EURO do finansowania w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka.
Z zaangażowaniem środków unijnych zamierzamy realizować nowatorski Program Ekologicznej Rewitalizacji Politechniki Warszawskiej - pilotażowy projekt, w którym wykorzystuje się innowacje techniczne związane z oszczędnym gospodarowaniem energią. Wartość projektu obejmującego 21 obiektów wynosi 100 mln zł.
Z wielką determinacją przygotowujemy się do budowy kompleksu sportowego Politechniki Warszawskiej, złożonego z hali sportowej i pływalni. Rozstrzygnięto przetarg na projektowanie obiektów o łącznej szacunkowej wartości ok. 60 mln zł. W trakcie realizacji jest modernizacja, a planujemy również rozbudowę Centrum Kultury Studenckiej w kompleksie Riviera.
To duże projekty i ambitne zadania, ale niewyczerpujące wszystkich potrzeb, związanych z planami rozwojowymi Politechniki. Dlatego, w pierwszym roku kadencji sformułujemy wieloletni, strategiczny program inwestycyjny na co najmniej 10 lat, w zamierzeniu uaktualniany i przedłużany w każdej następnej kadencji o kolejne 4 lata.
Do priorytetów w obecnej kadencji należy rozwój oferty kształcenia, w tym przygotowanie programów studiów w języku angielskim. Dużym sukcesem stał się udział Politechniki w konkursie dotyczącym programu pt. „Wzmocnienie potencjału dydaktycznego Uczelni” w ramach unijnego programu „Kapitał Ludzki”. Nasz projekt zaakceptowany w całości zapewnia dopływ 90 mln zł. - na rozmaite zadania edukacyjne od Uniwersytetu Trzeciego Wieku do zaawansowanych studiów doktoranckich.
Wielkim wyzwaniem dla całego szkolnictwa wyższego w okresie najbliższych 4 lat będzie poprawienie pozycji polskich uczelni w rankingach światowych. Kraj o takich tradycjach akademickich i takim potencjale jak Polska powinien wprowadzić kilka uczelni przynajmniej do trzeciej setki najlepszych. Podstawowym kryterium jest siła naukowa, której zwiększenie wymaga znacznych inwestycji aparaturowych i koncentracji nakładów w silnych ośrodkach. Realizacja dużych projektów inwestycyjnych w obszarze nauki, takich jak wspomniany CEZAMAT, CePT, czy krakowski SYNCHROTRON, jest krokiem we właściwym kierunku.
Duże znaczenie będzie mieć umiędzynarodowienie uczelni, co wymaga wysiłku organizacyjnego, ale też wiąże się z nakładami. Nasze uczelnie nie będą atrakcyjne dla cudzoziemców, jeśli nie będziemy w stanie zaoferować im szerokiej oferty studiów anglojęzycznych na zasadach odpłatności takich, jakie są stosowane wobec Polaków. Konieczne będą fundusze stypendialne, na pokrycie kosztów utrzymania studentów z krajów niezamożnych. Tak więc, samo rozszerzenie oferty dydaktycznej nie wystarczy. Należy zapewnić miejsca pracy i odpowiednio wynagradzać wybitnych profesorów z zagranicy, poprawić warunki studiowania i obsługę, zmodernizować infrastrukturę zgodnie ze standardami nowoczesnych kampusów akademickich.
Szanowni Państwo,
Plany rozwojowe Politechniki Warszawskiej i innych polskich uczelni będą miały większe szanse powodzenia, jeśli zaistnieją sprzyjające temu warunki zewnętrzne. Dlatego z wielkim zainteresowaniem obserwujemy działania reformatorskie w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki. Jesteśmy gotowi wspomóc te działania. Zależy nam na tym, aby strategia rozwoju naszej Uczelni była zgodna ze strategią nauki i szkolnictwa wyższego w Polsce. Jesteśmy więc bardzo zainteresowani powstaniem takiego dokumentu i wpisaniem weń naszego udziału. Oto fragment oficjalnego stanowiska Uczelni w tej sprawie:
Senat Politechniki Warszawskiej widzi potrzebę reformowania systemów szkolnictwa wyższego oraz badań naukowych w Polsce i uważa za celowe harmonizowanie i integrowanie tych systemów jako kluczowych dla cywilizacyjnego i gospodarczego rozwoju kraju. Celem reformy powinno być stworzenie takich warunków działania szkół wyższych oraz instytucji naukowych, które lepiej niż dotychczas sprzyjałyby rozwojowi kształcenia, jego dostosowaniu do potrzeb rynku pracy i zapewnieniu odpowiedniego poziomu jakości, a także zwiększeniu efektywności badań naukowych i napływowi młodych utalentowanych kadr do sektora nauki i edukacji.
Szanowni Państwo,
Mamy w Polsce dobre tempo wzrostu gospodarczego, niezłe nastroje społeczne, spadające bezrobocie. Chcielibyśmy, aby rozwój kraju był w większej mierze efektem polskiej myśli naukowej i technicznej, aby przyczyniali się do niego w większym niż dotychczas stopniu polscy uczeni i kształceni w naszych uczelniach inżynierowie. Inżynierów w naszym kraju brakuje. Aby ich wykształcić w wymaganej liczbie i potrzebnych specjalnościach, trzeba zainwestować, ale inwestycje w szkolnictwo wyższe na pewno się opłacą.
Politechnika Warszawska ma ambicje być uczelnią europejską, ale nie zapomina, że działa w Warszawie. Politechnika chce pracować na rzecz rozwoju stolicy. Ma wielki potencjał intelektualny, doskonałych ekspertów, zaangażowanych i chętnych do działania studentów.
Chcemy Warszawie pomagać w rozwoju infrastruktury komunikacyjnej, w ochronie środowiska, w pracach nad zagospodarowaniem Wisły, w utylizacji odpadów i w realizacji innych projektów. Drzwi Politechniki są szeroko otwarte dla mieszkańców i gości Warszawy.
Drodzy Państwo,
W tym wspaniałym dniu pragnę gorąco podziękować wszystkim pracownikom naszej Uczelni - twórcom jej osiągnięć, pozycji i wizerunku – za ostatni rok i za całą minioną kadencję wytężonej, efektywnej pracy. Serdecznie pozdrawiam rzesze absolwentów Politechniki Warszawskiej, zwłaszcza tych, którzy są dziś z nami, ale też tych, którzy są rozsiani po całym świecie od Ameryki po Australię. Wszystkich zapraszam do naszej wspólnoty, która nosi nazwę Stowarzyszenie Absolwentów i Przyjaciół Politechniki Warszawskiej.
Kłaniam się z wielkim szacunkiem seniorom naszej uczelni i jej kombatantom, dzięki którym możemy dziś cieszyć się jej dobrą kondycją i renomą.
Na koniec zwracam się do naszych studentów i doktorantów. Cieszymy się, że wybraliście naszą Uczelnię. Jesteśmy z Was dumni – z Waszych wyników naukowych i sportowych, z Waszych sukcesów odnoszonych w kraju i za granicą, z Waszego zaangażowania w działalność samorządową i we wszystkie sprawy Uczelni. Chcielibyśmy, aby dyplom naszej Alma Mater – inżynierski, magisterski czy doktorski zapewnił Wam karierę na miarę waszych marzeń i ambicji.
Życzę Wam wszystkim, ale szczególnie tym najmłodszym - studentom I roku, aby studia dały Wam wiele satysfakcji i umożliwiły nie tylko zdobycie wiedzy i umiejętności, potrzebnych w życiu zawodowym, ale też stworzyły warunki do rozwoju wszystkich Waszych zainteresowań, talentów i pasji.
Dziękuję Państwu za uwagę.
